Aslan Kadın (2016)

Küçük bir kız çocuğunun doğuştan taşıdığı genetik bir farklılık, onu dünyadan izole bir hayata mahkûm eder. Vücudunu baştan aşağı kaplayan ince tüyler, babasının gözünde bir utanç kaynağıdır ve bu yüzden çocuk, apartman dairesinin sınırları içinde, dışarıdaki hayatı yalnızca pencereden izleyerek büyür. Ancak bu sessiz ve kapalı dünyada, onunla ilgilenen dadısı, bu farklılığın bir kusur değil, sadece bir özellik olduğunu savunur ve küçük kızın kendini olduğu gibi kabul etmesi için elinden geleni yapar. Hikâye, dışlanmışlık ve kabul görme arzusu arasında gidip gelen bir iç hesaplaşmayı merkeze alır. Çocuğun kendi bedeniyle barışma süreci, babasının katı tutumu ve dadısının cesur direnişiyle şekillenirken, izleyiciyi insan doğasının en temel çelişkilerinden biriyle yüzleştirir: Farklı olanı saklamak mı, yoksa onu olduğu gibi kucaklamak mı? Bu duygusal yolculuk, kimlik, aile bağları ve toplumun dayattığı normların ağırlığı üzerine düşündürü