Lucia de B. (2014)

Hollanda tarihinin en çarpıcı adli vakalarından birini perdeye taşıyan bu yapım, masumiyet karinesinin nasıl ayaklar altına alınabileceğini gözler önüne seriyor. Hayatını insanları iyileştirmeye adamış bir hemşirenin, hastanede art arda yaşanan ölümlerin ardından toplumun ve kurumların gözünde nasıl hızla bir “canavar”a dönüştürüldüğünü izliyoruz. Hırslı bir savcının kariyer basamaklarını tırmanma uğruna gerçekleri görmezden gelmesi, basının ise sansasyon yaratma arzusuyla yangına körükle gitmesi, tek bir insanın hayatını cehenneme çevirmek için yeterli oluyor. Film, bir kez önyargıyla etiketlenen insanın, suçsuzluğunu ispat etmesinin ne denli zor olduğunu ve adalet sisteminin ne kadar kırılgan bir yapı üzerine inşa edildiğini acı bir dille anlatıyor. Özellikle kurumsal dayanışmanın ve “günah keçisi” yaratma kültürünün eleştirisi, izleyiciyi derinden sarsıyor. Hastane yönetiminin kendi hatasını örtbas etme çabası, adalet mekanizmasının ise bu örtbası meşrulaştıran işleyişi, filmin ana omurgasını o