Modern Zamanlar (1936)

Sanayi devriminin çarkları arasında ezilen sıradan bir işçinin hikâyesi, hem güldürü hem de derin bir toplumsal eleştiri olarak sinema tarihine kazınmıştır. Montaj bandının ritmiyle uyum içinde geçen günler, kahramanımızı önce sinir kriziyle tanıştırır, ardından hayatın acımasız cilveleriyle tanıştırır. Sokaklarda tesadüfen karşılaştığı genç bir kızla yolları kesiştiğinde, aslında ikisinin de toplumun görmezden geldiği yoksulluk ve çaresizlik içinde olduğunu fark ederiz. Bu karşılaşma, onu hem hapishane koridorlarına hem de umutsuzca iş arayışlarına sürükleyen bir dizi komik ve trajik olayın başlangıcı olur. Yönetmenin sinemada sesli döneme geçişe meydan okuyan bu başyapıtı, mimik ve beden dilinin anlatım gücünü en saf haliyle sergiler. Fabrika dişlileri arasında sıkışan bedenler, açlıkla mücadele eden sokak sakinleri ve iki saf insanın birbirine tutunarak kurmaya çalıştığı hayal, dönemin ekonomik buhranını gözler önüne serer. Küçük Serseri’nin sevdiği kız için giriştiği iş